|
De bewuste middag dat ik afgesproken had met Lady Cassandra verliep als volgt:
Na allerhartelijkst te zijn ontvangen ondanks dat ik veel te vroeg was. Voelde
het direct al "thuis". Ik voelde meteen aan, hier kan ik mijzelf zijn. Toen we
het voorbereidend gesprekje en een kleine versnapering hadden gehad, kwam voor
mij HET MOMENT. Ga maar in de stoel zitten. Daarna werd mijn huid voorbereid
voor de Metamorfose, of je kon beter zeggen, voorbereid om de ware ik naar boven
te laten komen. Tijdens het aanbrengen van de make-up werd er niet veel meer
gezegd dan "kijk omhoog", en "doe de ogen maar dicht". Toen Lady Cassandra met
mijn ogen bezig was heeft ze, weet niet hoe vaak, gezegd dat ik zulke mooi ogen had.
Ik voelde mij gevleid, maar deze ogen had ik al 45 jaar, dus zo bijzonder zouden
ze nu ook weer niet zijn.
Nadat de make-up was aangebracht. Begon het kiezen van de pruik. Zelf had
ik een aantal meegenomen. En "Lady Cassandra had ook nog wel een aantal". Maar
hoe meer pruiken. Des te moeilijker was de keuze. Toch viel; de keuze op de eerste
pruik. Daarna was het tijd voor de rest van het lichaam. De Kleding en de sieraden.
Eerst de eigen meegebrachte kleding. Maar al spoedig kwam de vakvrouw in Lady
Cassandra naar boven en vroeg mij zou je dit of dat eens willen proberen. Maar
bij alles was het gewoon een vraag je was vrij om te zeggen van liever niet. Het
ging zo de hele middag. Alles in een ongedwongen sfeer. Een middag waarin je je
steeds meer op je gemak begon te voelen en dat kwam tijdens het maken van de
foto's ook toe uiting een heel aantal waren ook ontspannende foto's. Die ik als
man nooit aangedurfd zou hebben.
Nadat we de foto's op het tv-scherm hadden bekeken en de lelijkste foto's
hadden gewist. Was het tijd om Yvonne weer in de tas te stoppen. Nadat Lady
Cassandra mij de CD met de foto's had gegeven hebben we allerhartelijkst afscheid
genomen. En de afspraak gemaakt om elkaar volgend jaar weer te ontmoeten. Ook Yvonne
heeft erg genoten.
|